dinsdag 21 juni 2016

De langste dag


Vandaag is het de langste dag, het begin van de zomer!
Nu heb ik het vermoeden dat de zon dat zelf nog niet zo in de gaten heeft, tenminste niet hier in het zuiden. Deze foto's zijn van eerder, toen het een paar daagjes zomer was...in de lente...
Op de veranda is het heerlijk toeven...beschut uit de zon...haha, wisten wij veel!


De Melati (Indonesische jasmijn) die ik meegenomen heb van de Pasar Malam doet het goed. De bloempjes ruiken heerlijk als ze open zijn!


De Papyrusplant moet nog bekomen van zijn verhuizing, maar gaat inmiddels goed. Dit is echt een pure nostalgie-plant voor mij. Het was mijn eerste plant die ik op mijn slaapkamertje had thuis. Gekweekt van stekjes van de plant van mijn schoonzus, die destijds de hele vensterbank had volstaan (in de jaren 70 helemaal hot en nu weer!). Dus toen ik 'm laatst zag staan bij het tuincentrum kon ik 'm niet weerstaan. Van de takken die ik afgesneden heb zijn ondertussen nieuwe stekjes ontstaan, voor mijn dochter (haar pete-kind, dus de cirkel is weer rond haha).


De Campanula doet het gewoon weer na de winterperiode.
 Dit zijn plantjes van vorig jaar!


De Bellis blijft maar doorbloeien...




Prachtig die regendruppels op de Vrouwenmantel!
Ondertussen heeft hij bakken vol met die regendruppels over zich heen gekregen.


De hortensia begint aan zijn bloemvorming.


De Jasmijn bloeit (maar deze geurt niet, jammer genoeg) 




De Blauwe regen heeft zijn prachtige bloemen verruild voor een mooi bladerdek. Misschien verrast hij ons weer met een 2e en 3e bloei, net als vorig jaar.


De Akelei is uitgebloeid, zijn zaaddozen mogen zich nu verspreiden.


Mijn ienimini vijvertje: een oude zinken teil. De laatste weken loopt hij door alle regen die is gevallen alleen maar over!


Het rozentuintjetje (heel klein dus, hihi) met o.a.de rozen van mijn vader en de New Dawn tegen het klimrek. Hier groeiden de knoppen nog heel voortvarend...inmiddels zijn de rozen door de regen grotendeels verpieterd :-(




De twee poezen-beeldjes, onder tegen het ornament, symboliseren onze twee overleden katten Noortje en Catootje die hier onder de rozen liggen begraven. Nu moeten we nog op zoek naar een konijntje, aangezien onze Flupke hier nu ook ligt...



De tomatenplantjes blijven in groei achter. Hoewel dit dus een eerdere foto is, moet ik bekennen dat de groei niet veel gevorderd is. Het is gewoon té nat en té weinig zon...De rabarber doet het trouwens wel prima. Daar hebben we al twee keer van geoogst!


Het terras bij het prieeltje. De varens en de Hosta's in de grote potten doen het goed. Die gedijen wel met dit vochtige weer. Net als de slakken...grrrr.



De Hosta in pot geeft ondertussen prachtige bloemen (en de slakken met hoogtevrees blijven er weg!)



Ons prieeltje heeft ondertussen ook een verfbeurt nodig. 
Vooral het dak! 
Maar de laatste weken is dat door het weer en andere klussen niet van gekomen. En áls de zon dan eindelijk schijnt heb je niet altijd zin om dan ook nog te klussen, dan wil je er ook van genieten!
Maar ach, het loopt niet weg...(en aangezien wij geen kluskabouters in de tuin hebben...hihi)

(Pinterest)
Zo is water leuk in de tuin!

Daarbij hebben we ook wat heel leuks te melden: 
Onze dochter is geslaagd voor haar examen!!
Wij zijn super-trots op haar!
De vlag hangt op en het familie-feestje is ondertussen ook geweest, afgelopen zondag, compleet mét tent.
En weet je wat: die tent was niet eens nodig! Wij hielden het droog mét zon!
Kijk, je krijgt wat je verdiend en mijn dochter had dit dubbel en dik verdiend!!


En gisteren regende het weer pijpenstelen...
Vandaag de langste dag...
Mét regen...
Dag 1 van de zomer 2016.
Ach, het scheelt met je gieter langs alle plantjes te gaan...

Positief denken heet dat ...geloof ik!


(Pinterest)

En daar hoef ik me ook niet druk over te maken!

Liefs, Peetje 


zondag 12 juni 2016

Nieuwe hoekjes

In huis zijn weer een paar hoekjes anders gedecoreerd. Sommige had ik al zó lang hetzelfde staan, dat ik het een beetje beu was, maar soms heb je van die inspiratieloze weken...
Maar gelukkig worden die meestal gevolgd door een mooie ingeving en voor je het weet staat alles anders. En nog eens anders, nee toch niet, ja zo, nee...enfin...jullie snappen het wel, toch?


Op de side-table verdween de terrine met mos en kwam er plek vrij voor een paar apothekerspotten van glas. Die met het etiket is nog een oudje van mijn vroegere werkgever. Nu hij er niet meer is, een mooi aandenken aan een geweldige leuke tijd, met leuke collega's, en met sommige spreek ik nog regelmatig af...altijd een gezellig boel! 
De twee langwerpige glazen kaarsenhouders (Action) zijn eigenlijk van die religieuze kandelaars, maar ik haalde de etiketten eraf. Heel mooi effect geven ze als ze branden.  


Aan de andere kant van de tafel verhuisde de Franse vaas en kwamen deze glazen potten, geen oudjes, met bloesemtakken erin. In het voorjaar stonde ze eerst voor de ramen. Nu mogen ze hier nog even staan, maar ik denk dat ik binnenkort de bloesemtakken verruil voor echte takken uit de tuin. Maar ik vind die bloesemtakken zo mooi staan...


Mijn Madammeke kreeg een nog-net-lente-kraagje.


De schouw veranderde ik eigenlijk als eerste. De krans en engeltjeskandelaars stonden er al zoveel jaren, ik wilde wel eens wat anders proberen. De centrale plek bleef leeg en de hoeken werden nu de aandachtstrekkers, met deze mooie schaal en spulletjes die eerst her en der stonden verspreid, maar nu een mooie eenheid hier vormen. Oja, en ik had nog zo'n bloesemtak over...


De andere hoek. Hier kwam mijn vitrinekastje. Mijn oude meeuw (ik heb er twee, ik heb ze al zo'n 25 jaar!) zette ik op een 'bedje' scheermesjes (schelpensoort). Vond het wel een match samen...


Op de dekenkist kwam de krans van de schouw. En ook het koperen hart, dat ik kreeg voor moederdag, vond er zijn plekje. De oude lokeend zeeg neer op het (nep)bontje...zoef...


Met de mooie Marokaanse schaal ben ik nog steeds ontzettend blij, als ook met de twee lantaarntjes. Eigenlijk zijn het door deze twee prachtige items, dat mijn smaak weer wat lichter en luchtiger werd. Dat ik zin kreeg in een nieuwe fase qua inrichting. Wel nog met hier en daar een brocante-touch, maar afgewisseld met veel wit, zwart en naturals. En dus ook wat moderner...
De stenen zijn van onze laatste zomervakantie in Bretagne. Zo mooi rond en getekend en dat ligt zomaar op het strand...( en door mijn jongste daarna zomaar in de kofferbak, hihi).



De klei-kralen-ketting (ook nog steeds heel blij mee, dankjewel Monica voor de inspiratie!) hangt nu aan mijn oude luik. Ook hier kreeg ik een heel ander uitziend hoekje door gewoon de spullen te verzetten of een andere plek te geven. En daar is de andere meeuw...


Op deze tafel veranderde niet zo veel. De Franse vaas kreeg er zijn plaats en in de stolpen staat nu wat anders. Dit is eigenlijk nog mijn meeste brocante-hoekje...


En natuurlijk nog mijn plukmand onder de tafel. De zwarte houten klossen liggen nu hier, bij de oude kegels.


Op de eettafel een mooie schaal van gevlochten balsemhout. De mooie grote kraagvaas voor een paar takken (of een heel boeket) en het mooie frosted blauwe glazen vaasje en het kleine vaasje voor evt. een bloem. Een heerlijk zomers geheel vind ik het zo geworden, zeker met de zeesterren en schelpen.


Bij het krijtbord is ook niet veel veranderd. Ja, de tekst...waar ik het trouwens helemaal mee eens ben.
En ook met de tekst op het kaartje wat ik maakte..


Op de veranda kreeg mijn oude glas-in-loodraam (één van de twee die ik scoorde op de gezellige grote brocante/rommelmarkt in Kanne, hier net over de grens in België) een plekje op het kleine tafeltje. Ik was nog van plan het diepbruin, bijna zwart te veranderen, maar ik vind het zo ook wel wat hebben...kan altijd nog. Zo ben ik al tevreden.


Tevreden...Tja, het weer hier in Limburg...terwijl de rest van Nederland heerlijk in de zon zat te genieten, kregen wij de ene na de andere bui over ons heen. Vorige week zagen we nauwelijks zon (vandaar dit bordje) en deze week kregen we dan vaker een prachtige start met veel zon, zelfs puffend warm, maar het eindigde steeds met donderwolken en regen (en dan net als wij ook eens lekker buiten in de tuin wilden eten!). De laatste paar dagen hadden wij ook geluk en konden ook wij, eindelijk van een zomers maal aan de buitentafel genieten. Heerlijk! Maar ja, de weerberichten voorspellen voor de komende week weer regen...Maken we het op de veranda en binnen maar gezellig! Laten we niet naar de hemel reiken...

Liefs, Peetje

vrijdag 3 juni 2016

Even bijkletsen...



Zo, nu eerst weer eens een reguliere post van mij. Aangezien vakantieposten in het algemeen minder bezocht worden, heb ik het idee dat ik meerdere van jullie al heel lang niet meer 'gesproken' heb.
Enfin, wat heb ik jullie nog te 'vertellen'?
Eigenlijk niet veel, dacht ik. Maar nu ik de foto's weer zie...


Fluitenkruid bloeide weer in de bermen en dus werd er weer lustig geplukt!
Zo mooi als dit op je buitentafel staat (binnen is niet zo'n succes, want de ietsipitsie kleine bloempjes vallen al snel uit en je hele tafel is bezaaid met het witte goedje). Ook maakte ik weer een leuk kaartje, passend bij de zomer: "Life is better in flip-flops". Zo leuk om te maken!
En natuurlijk was het moederdag en ook ik werd verwend met bloemen en kadootjes, o.a. met dit mooie koperen hart.




Op de veranda maakte ik het met een paar accessoires wat meer zomers. De schaatsen werden vervangen door houten visjes, dromenvanger en een houten kralenketting en mijn Franse hoed hangt al klaar voor een heerlijke zomerse dag. 






Van manlief kreeg ik voor moederdag een prachtige bos witte rozen. Deze kon ik niet over mijn hart krijgen om ze af te knippen voor mijn schaaltjes, haha. Het werden echte dikke dotten en hebben zeker nog twee weken gestaan! Als dat geen goed teken is...



 Mooie roomwitte rozen...prachtig!





In de tuin liep alles nu mooi uit. Zo heerlijk om dan een rondje in je tuin te maken, want steeds stond een andere plant of bloem in 'the picture'. Het begon met de mooie blauwe vergeet-mij-nietjes die al snel werden opgevolgd door de witte tere bloempjes van het Lievevrouwebedstro.



Op de tuintafel deden de witte violen het uitbundig in hun potten. Zo'n mooi fris plaatje! Ze staan nu nog trouwens...


De seringen deden het dit jaar wat minder bij mij. Hier zie je de witte nog mooi ontwikkelen, maar de violette soort bleef wat in de grootte van de trossen achter.
 En natuurlijk speelde de blauwe regen weer een flinke hoofdrol in de tuin. Wat heeft ie prachtig gebloeid!! Geniet even mee...





En de geur...zo zoet, vooral in de schemering...
Helaas is nu alles weg. Je ziet nu alleen nog een flink groeiend groen bladerdek. Ook mooi als daar de zon doorheen schijnt...áls ie schijnt... Na de flinke regenvallen die het zuiden van het land nu zo erg teisterden, zijn veel bloemen alweer verregend of liggen plat in de border. De seringen verpieterden aan de boom, de Geraniums blijven in bloei achter en ook de Lavendel laat op zijn paarse gloed wachten. De enige die wel floreren bij dit weer is het onkruid én de slakken. Twee dingen die je nu net niet in je tuin wil!
Maar het kan nog altijd erger, als ik de beelden zie van ondergelopen straten en huizen in Noord Brabant en in het noorden van Limburg...Dan mag ik niet klagen...


 Hopelijk hebben we het ergste gehad en kunnen we snel weer genieten van een heerlijke zon!
Van heerlijk buiten zitten tot diep in de avond,
lantaarntjes aan, plaidje om je enkels(zodat de muggen je niet lek-prikken),
met een heerlijk glas voor je en je lief naast je...
Mijmeren over de aanstaande vakantie...
Deze keer niet in Frankrijk, maar voor de eerste keer Italië...
Maar dat duurt nog wel even. 
Eerst beleven we de zomer nog heerlijk thuis.
Hopen we dat dochterlief geslaagd is voor haar examen...
Dat de jongste toch nog overgaat naar de tweede (zijn afkortingen én de schermpjes spelen hem parten)...
En de oudste gaat nog steeds prima met studie én sociale contacten (waaronder één speciaal contact: zijn vriendinnetje!) 
En zo kabbelt ons leven door...
niet altijd over rozen...
maar "that's life"...

(Pinterest)



Liefs, Peetje