dinsdag 19 februari 2013

Side-table met herinneringen...

Ik zou nog laten zien wat er allemaal onder de glasplaat van mijn side-table ligt...

Links beginnen we met de perforator en de zakhorloge van mijn schoonvader. Hij overleed in 2006. Daarnaast ligt  een zelfgemaakt houten hartje, ooit gemaakt voor moederdag door mijn oudste zoon. 

Hier links ligt het trouwboekje van mijn opa en oma uit 1911. Hierin staan ook de 12 kinderen die er geboren zijn, waarvan mijn vader er dus één was. Daarnaast liggen twee persoonsbewijzen van mijn vader: één Nederlandse uit 1941 en de rode ernaast is een "Vorläufiger fremdenpass" uit het Deutsches Reich uit 1944. Mijn vader was destijds gedeporteerd naar Duitsland om daar te gaan werken op een boerderij. Hij vluchtte en is gelukkig heelhuids aangekomen in Nederland. Hij mocht nog 80 jaar worden... 


Hier ligt een klein zwart Vesper-boekje. Ik kreeg het van mijn broer Albert, enkele weken voordat hij overleed  (2011). Hij had het net ergens op de kop getikt en vond het wel bij mij passen. Het is mij nu zeer dierbaar. Hij mocht maar 56 jaar worden...
Bovenop het boekje zie je twee zakhorloges: één van mijn opa en één van mijn oom (broer van mijn vader) die in 1945 in Indonesië sneuvelde. Zijn graf op Menteng Pulo op Java hebben mijn man en ik in 1991 mogen bezoeken. Daarnaast zie je ook een sleutelhanger liggen met een klein pistooltje, heel klein zakmesje en knijpertje. Dat pistooltje was vroeger ook van mijn oom. Mijn vader kreeg het na diens overlijden en nu heb ik het na mijn vaders overlijden. Ik weet nog dat mijn vader het altijd bij zich droeg en dat ik er af en toe mee mocht spelen. Ook had mijn vader altijd drie heiligbeeldjes van tin bij zich. die zie je hier in een klein metalen kistje.


Dit is nog een heel oud boekje van mijn vader . Daarop ligt een rozenkrans-kruis en een  zilver filigran-speldje uit Indonesië van mijn moeder. Dat hadden mijn man en ik meegebracht voor haar uit Indonesië. Daarnaast liggen nog twee rozenkranzen, één nog met een klein wit tasje. Ze had dit altijd in haar tas zitten. Zij mocht 83 jaar worden...

Zoals jullie kunnen zien ligt er in deze side-table heel veel herinneringen .  Ze zijn me allemaal zeer dierbaar, net zoals de mensen van wie ik ze kreeg....

Liefs, Peetje

7 opmerkingen:

  1. Wat een prachtige, dierbare herinneringen...zoveel moois, maar ook met een verhaal erbij.
    Die spullen zullen zeker voor jou een mooi verhaal uit jouw geschiedenis zijn, wees er maar zuinig op!!!

    Een lieve groet,
    Eefie

    Het is trouwens een heel gezellig hoekje zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Prachtige herinneringen en heel dierbaar.
    Goed idee om het in je tafel te leggen.
    Fijne dag groetjes Nelly

    BeantwoordenVerwijderen
  3. O wat heb jij je dierbare herinneringen daar prachtig neergelegd!
    Ik wilde je nog even bedanken voor het lieve berichtje die je mij laatst stuurde.
    Dat wij niets hadden gepland voor deze vrije dagen en de dagen nemen zoals ze komen.
    Af en toe voel ik me een buitenbeentje dat we niet op wintersport/vakantie gaan of dat we de agenda niet hebben volgeboekt met allerlei uitstapjes.
    Dan doet zo´n berichtje van jouw mij goed kan ik je vertellen.
    Onze kinderen zijn echte thuiskippen als ik het zo mag noemen. Ze vinden het heerlijk hoor om ergens heen te gaan en blijven graag bij een vriendje of vriendinnetje slapen.
    Maar lekker aan luieren,lezen, spelletjes doen, even computeren, knutselen of even klieren staat hier regelmatig op het "schema".
    En wij die eigenlijk net zo zijn voelen ons daar ook het beste bij.
    Geniet nog lekker van de rest van je avond.
    Liefs gerda

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Petra,wat prachtig en wat een dierbaar hoekje in je kamer,zó veel mooier dan het ergens in een la laten verstoffen.Wat fijn dat je ons een beetje mee hebt laten genieten van jouw "memories",lieve groetjes Miranda

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat byzonder om zoveel mooie herinneringen van je dierbare familieleden bijeen te hebben onder een glasplaat.
    Blijft het ook mooier. Groetjes, Ingrid.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mooi al die herinneringen...en wat naar al het verlies......je vader moeder broer.....pffff bij mij hetzelfde verlies...mijn broer was maar 47....mijn moeder 81....en vader 67......moeilijk allemaal....mooi de fot's voor hen op je blog !!..liefs van mij...xxx...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. nooit geweten van dat vesper-boekje....
    *snif*

    BeantwoordenVerwijderen