donderdag 28 maart 2013

Paaskoekjes

Gisteren heb ik met de jongste paaskoekjes gebakken...

Gewoon van zand-deeg, lekker kneden met je handen en na een half uurtje rusten in de koelkast...

Figuurtjes uitsteken met het paashaasuitsteekvormpje (leuk woord voor scrabble)...

Voor 20 minuutjes in de oven. En de geur die dan vrijkomt...hmmm!

Ze zijn erg lekker en we hebben zelfs nog wat bewaart voor later...


Maar de paasdagen zelf,  halen ze niet, ben ik bang!

Verder wil ik jullie iets vragen:
Ik zou graag als ik bij jullie reageer, niet onder mijn eigen naam, maar onder de naam van mijn blog De Witte Lanteern antwoorden. Ik heb al verschillende dingen geprobeerd, maar óf de naam komt wel maar niet de foto die erbij hoort, óf de naam niet, maar wel de foto (snappen jullie het nog?). Ik hoor van sommigen dat ik toch niet 1,2,3 te vinden ben met mijn blog. Ook krijg ik geen link naar mijn blog via mijn profiel. Wie o wie kan mij helpen? Alvast hartelijk dank!!
En alle nieuwe volgers die me ondertussen wél hebben gevonden: hartelijk welkom, gezellig dat jullie er zijn!!


Rest mij nog jullie hele mooie paasdagen te wensen, met heel veel warmte, van de zon en van jullie zelf!!!

                                                             Liefs, Peetje

maandag 25 maart 2013

vakantie-aperatiefje

Op de computer in de woonkamer hebben we op de screensaver onze vakantie-foto's staan van vorig jaar in  Frankrijk, de Languadoc. Terwijl het afgelopen weekend weer sneeuwde en erg koud was, gaven deze foto's weer hoop. Straks zoeken we weer de warmte op en de heerlijke sfeer die eeuwenoude straatjes geven, lekker slenteren, hier en daar een brocante-markt (o mam, niet alweer...) en op zijn tijd een lekker terrasje. Hmmm. Hoe lang nog...?
 Sommige foto's wilde ik jullie niet onthouden. Vandaar een impressie, zomaar , om in de stemming te komen...

Die luiken (ik zou ze er zo van af kunnen schroeven en meenemen...)!

Een Trompe-l'oeil. Dit is op een kale wand geschilderd!


Arena van Arles






Herkennen jullie hem nog..?

Trappen, véél trappen. Gelukkig naar beneden...
Mont Saint Claire, Séte





Palais des Pape (Avignon)



 Onze drie kinderen (op de Pont de Avignon) hopen dat jullie hebben genoten van onze kiekjes en de smaak te pakken hebben gekregen. Het duurt nog maar een paar maandjes ....(zucht).

Liefs, Peetje.

zaterdag 23 maart 2013

Dromen...

Souvenirs van vorige vakanties: schelpjes en een stuk drijfhout waarop ik de richting naar het strand schilderde...

Flink wat kilometers, daar we helemaal in Maastricht wonen! 



Koffer gepakt ...

Op naar Frankrijk...Naar zon, zee en vooral warmte...
Ach, dromen mag...
Dat duurt nog een paar maandjes...
Maar in plaats daarvan maken we het thuis gezellig, halen we de warmte naar binnen met sfeerlicht...

En genieten we wat langer van kaarsjes binnen...

En de schelpjes van voorbij jaren die we in glas hebben gestopt, zo van: weet je nog toen het zó warm was, dat we met onze voeten niet over het zand konden lopen...
Gelukkig hebben we de foto's nog...

De lente komt eraan, alleen weet ie het zelf nog niet....
Liefs, Peetje.

woensdag 20 maart 2013

Servieskast

Laatst heb ik mijn servieskast ook van binnen wit geverfd.  Het servies komt dan toch wat beter tot zijn recht.  Deze kast heb ik al jaren en was eerst de kledingkast op de babykamer.  Er zaten dichte deuren in, waarop ik destijds zonnetjes op gesjabloneerd had. Was toen helemaal in, 16 jaar geleden. Toen de kinderen groter werden (en hun kleertjes dus ook, gek hé, gaat altijd samen...) heeft de kast jaren op zolder gestaan als vergaarbak voor allerlei prul. Maar ik vond het zonde om hem weg te doen.  We waren al een tijdje op zoek naar een servieskast, totdat ik op het idee kwam om in die deurtjes glas te laten plaatsen.

Op de plek waar eerst alle rompertjes, spuugdoekjes  en babykleertjes lagen, staat nu o.a. het trouwservies (1954)  van mijn ouders.  Het is het ontbijtservies van deze serie.  Het heeft hele lieve bloempjes en mooie krulletjes aan de oortjes en dekseltjes. Met feestdagen wordt steevast dit servies uitgehaald om de tafel feestelijk te maken voor het ontbijt. 


Hier zie je o.a. twee theepotjes staan.  Het groene met de vlinders heb ik ooit eens gekocht in Luik bij Maison du Monde, een hele leuke snuisterijenwinkel. Het is eigenlijk een kopje en potje ineen. Ernaast zie je nog net 3 kleine bordjes om evt. het theezakje op te leggen.
Het linkse theepotje is een heel oudje. Je kunt dat ook zien aan het hengseltje, dat mijn vader destijds eraan maakte om het greepje te vervangen dat helaas sneuvelde. Ik weet niet anders dan dat dat er altijd op zat. Het theepotje  (met ontbijtbordjes, maar daar heb ik nog maar één van) komt van mijn oma thuis. Mijn moeder vertelde dat dit potje altijd op tafel kwam toen zij nog een kind was. Mijn  moeder is 83 jaar geworden, dus tel maar uit. Het theepotje is me zeer dierbaar. Ook omdat ik weet dat mijn broer Albert dit potje meenam toen hij op kamers ging in Amsterdam.  Ik vind het knap dat het toen toch heelhuids is teruggekomen....

Dit was even een kleine blik in mijn servieskast. Verder staan er nog gewone schalen, kommen,  sauskom ( Regout,Maastricht), chinese soepkommetjes,  leeuwekop-soepkommetjes en vanalles en nog wat in. Gewoon voor alledaags gebruik.

Verder wil ik weer nieuwe volgers hartelijk welkom heetten. Ik kan het soms niet geloven dat het er al 48 zijn.  Geweldig!!
En ik wil jullie danken voor alle leuke, lieve en grappige reacties. Zó leuk om te lezen!!!

Heel veel liefs, Peetje.

maandag 18 maart 2013

Shop till you drop...

Soms heb je van die dagen, dan zie je het een nog leuker dan het andere...Zaterdag was zo'n dag. Gezellig met mijn dochter aan het shoppen in een overdekt winkelcentrum in Beek, toen ik bij de X. een van deze borden met tekst zag. Was er op slag verliefd op. Niet alleen qua kleur (toch een van mijn favorieten), maar ook de tekst vond ik erg mooi en waar!(Dochterlief vond een andere erg leuk, maar die komt verderop ter sprake... ). Ik heb 'm tijdelijk op de plank naast het trappengat geplaatst. Hij komt natuurlijk t.z.t boven ons bed te hangen. Maar dan moet eerst de slaapkamer nog opgeknapt worden, maar we zijn nu nog druk bezig met de gang. Hier zie je al een klein stukje van de lambrisering waaraan mijn manlief hard gewerkt heeft.
Ook zie je drie houten kandelaars, die we vonden bij K.w.tum. Ze zijn mooi stoer afgewerkt. Ik kon niet kiezen welke kleur ik zou nemen, toen het winkelmeisje met de prijzentang kwam aanzetten. Bleken ze net afgeprijst te zijn voor 1 euro(!!!). Nou, doe ze dan maar alledrie! 


Lekker stoer toch?


Dit houten paardje hebben we al meer dan 20 jaar (souvenir uit Indonesië). Hij is helemaal demontabel,  handig voor   vervoer in de handbagage. Hij is heel licht, gemaakt van Balsahout. 

Altijd doen, hé! Je hoort wel eens verhalen dat er 's morgens maar ééntje wakker wordt....(moet er niet aan denken!!)
Deze spiegel zagen we ook bij K.w.tum.  Ik kon hem niet laten staan, zeker niet toen ik zag dat hij ook nog voor de helft van de prijs was (die ook al niet te geloven was). Hij is loeizwaar en de lijst is helemaal van hout in een mooie verweerde tint.

Deze komt in de gang te hangen.

Via de spiegel zie je de verwarming waar nog een ombouw omheen komt. Heerlijk hé, hoe de zon hier lekker naar binnen  schijnt...

Hier zie je ook het eerste bordes van onze trap. En een gedeelte van de trapspijlen, die we ook nog allemaal moeten verven....zucht. 
Dit is het bord wat mijn dochter zo leuk vond. 


Ik vond hem ook grappig en wel leuk dat mijn dochter het hier dus ook erg gezellig vindt...(zij is het lachebekje van de familie).
Ook vonden we dit hele leuke houten krukje bij K.w.tum.  Hij is heel lichtblauw. Ik vond het een snoepie!

We zijn toen maar gestopt met shoppen. Onze armen deden pijn van het sjouwen.  Maar we hadden  allebei een heel voldaan gevoel om zoveel moois te scoren voor heel weinig! Ik vond het ook prachtig dat mijn dochter hier ook al vol van geniet (12jr). Dus ze heeft zeker mijn genen, dat wordt heel gezellig!!!
Veel liefs, Peetje