zondag 31 augustus 2014

Volendam, Marken en Monnickendam.

Dit stond al jaren op ons to-do-lijstje:
 de typische Hollandse dorpjes Volendam, Edam en Marken bezoeken. Edam is het niet geworden, maar wel Monnickendam.
Maar we begonnen in Volendam.
Dit is de grote 'boulevard-weg' langs het water. Je rolt er van het ene souvenirwinkeltje in het andere (niet echt ons ding), maar de buitenlandse toeristen smullen hier van. Met busladingen vol worden ze hier gedropt. Toen we nét weer een hele lading onze kant op zagen komen (dreigend beeld, hoor!) doken we een zijstraat in en kwamen in een veel rustiger stuk van Volendam (en mooier!).

Zo'n contrast met de mensenmassa parallel aan deze straat! Heerlijk rustig. Een echte zondagse rust...







Grappig, als je de naambordjes leest: het krioelt er van de Smit's, Schilder, Keijzer. Allemaal familie....?

Na Volendam reden we naar Marken. Daar aangekomen kun je met je auto eigenlijk alleen nog maar een parkeerplaats op. In Marken zelf rijden alleen vergunninghouders, dus in feite is het een groot openluchtmuseum. We begrepen ook al snel waarom...
De tijd heeft hier stil gestaan.

Wat een rust! Hier liepen ook best veel toeristen, maar niet zo massaal als in Volendam. En geen typische souvenirshops!
Loop lekker mee...







De bekende paal-huizen.
 Vroeger werden ze zo gebouwd voor bescherming tegen het hoge water. Toen in 1932 de Afsluitdijk in de Zuiderzee kwam, was het gevaar geweken en bouwden men de onderverdieping vol en vergrootte daarmee het woonoppervlakte. Helaas had de Afsluitdijk ook nadelen: vele vissers verloren hun baan, omdat de zoute zee nu een zoet meer werd, waardoor veel vissoorten niet meer voorkwamen.
De achtersten huizen in deze rij hebben bijgebouwd, de voorste zijn nog origineel op palen.

Veel huizen liggen op terpen (verhoogde dijken), hier werven genoemd.



Leuk detail op de buitendeur...



De haven van Marken.





Hier gaan per jaar toch liters zwarte en donkergroene verf doorheen?
De meeste huizen zitten dan ook strak in de lak.







Hier zie je goed dat is bijgebouwd.



Soms liep je gewoon in een soort doolhofje van houten huisjes.



De vuurtoren bij Marken.


Het zag er soms dreigend uit, maar we hielden het droog.

Nu en dan scheen er weer eens een waterig zonnetje...





Prachtige stokrozen sieren de toch al mooie gevel nog eens extra.

Na dit schilderachtige Marken reden we door naar Monnickendam.
Veel meer huisjes van baksteen hier, maar toch met gezellige straatjes om doorheen te slenteren.

Monnickendam is veel geteisterd door grote branden (1499 en 1513) en er heerste vroeger de pest (1451 en 1513).

Ophaalbrug "Delangebrug".



Het weer liet zich steeds meer van zijn beste kant zien.

We eindigden weer bij de haven met een heerlijk zonnetje op onze bollekes.
We konden weer eens wat afstrepen op ons to-do lijstje. Alleen is die nog steeds niet korter geworden, alleen maar langer...

Tijd om naar huis te rijden, naar het diepe zuiden...


De volgende keer nemen we jullie mee naar Clervoux en Vianden in Luxemburg.

Ik zie ook dat er nieuwe volgers bij zijn gekomen.
Gezellig dat jullie erbij zijn!!!

Liefs, Peetje

donderdag 28 augustus 2014

Zomer (weet je wel, die twee weken) vasthouden...

Bijna is augustus alweer voorbij.
 De zomermaand noemen ze het. Ook dit jaar...?

Hij werd een van de natste van de afgelopen decennia.
En volgens mij één van de donkerste! 

Hoe vroeg moesten we niet al de lampen (en leuker, de kaarsen) aan maken?

Nu ben ik een tussen-seizoen-mens.
 Lente en herfst zijn voor mij de mooiste seizoenen in het jaar.
De veranderingen die op stapel staan,
 frisgroen wat ontluikt,
af en toe al eventjes buiten zitten om de eerste zonnestralen op je gezicht te voelen,
bollen die hun mooiste bloemenpracht laten zien,
een lange vakantie nog voor de boeg... 

...de verkleuring van de bladeren,
 tijd voor vesten en warme plaids,het terugtrekken in je warme schulpje met
een heerlijke warme kop thee in je handen,
hout in de kachel klaar leggen voor een wat koudere avond,
Voorzichtig denken aan de feestdagen...


Maar dit jaar kwam dit gevoel wat sneller.
Alles is een maand te vroeg dit jaar, dus ook de herfst.

Dus geniet ik nu nog even van de schelpen in huis.
Door de jaren heen verzameld op verschillende stranden, van verschillende landen...

Is er nog dat mooie blauw dat aan de zee doet denken...

Maar de warme plaid ligt ook al klaar...

De schelpen worden straks weer opgeborgen en maken plaats voor diepgroen mos,
 dennenappels en gedroogde takken van de bereklauw...

Maar nu nog even niet...
Het waren twee mooie zonnige weken,
 deze zomer...

Liefs, Peetje