vrijdag 27 februari 2015

Iets kleins rond...




Natuurlijk waren jullie nieuwsgierig naar wat ik gekocht had bij de Bosrand in Soest.

Ik was al langer op zoek naar onderborden voor mijn stolpen. Ik ben gek op die mooie grote stolpen met zwarte onderzetters, soms op kleine pootjes. Maar los, zonder stolp, kwam ik ze niet tegen, tot nu...Daarbij waren het ook nog eens aangename prijsjes. Dus kocht ik er gelijk twee, een klein model en een iets grotere. De een nog mooi gaaf, de ander al wat verweerd met gebruikerssporen...Ik vond ze meteen super!


Onder deze stolp wat oude verweerde cake-vormpjes met een mooie dennenappel en ernaast twee oude bellen, ook ooit eens gekocht op een kringloop. Ik deed er wat stoer touw aan, kunstig tot een lus geknutseld.

Het past mooi bij dit foto-lijstje dat ik onlangs bij de kringloop vond. Ik  viel voor het zwart met goude randje, maar vooral voor de passe-partou. Je kunt het hier niet zien, maar er zit een mooie tekening in wit in de rand om de foto. De mensen die er op staan ken ik dus niet, maar ik gok dat het uit Indonesië komt aan de kleding te zien en rond de vorige eeuwwisseling. In eerste instantie wilde ik de foto verwijderen, want ik vind het toch het mooiste als foto's ook bij je eigen geschiedenis horen. Maar deze foto in sepia integreert me enorm...wie zijn het, waar en welke tijd...? Het heeft toch wat mystieks en daar hou ik wel van.

Onder deze stolp de bekende houten schoenmalletjes
en een oude tol.

Dit setje oude apothekersflessen in een houder is ook een nieuwe 'oude' aanwinst.
 Niet van de Bosrand, maar van manlief voor Valentijnsdag. In plaats van een bloemetje...lief toch...



De vloeistof zit er nog in...Prachtig zo'n oud etiket.
 Daar gaat mijn oud-apothekersassistente-hartje toch harder van kloppen...

Het wordt alleen wat vol op mijn side-table, dus het wordt weer schuiven in huis...Heerlijke bezigheid!
Mij hoor je niet klagen...

Liefs, Peetje

woensdag 25 februari 2015

De Bosrand Brocante

Afgelopen zaterdag zijn manlief en ik naar Soest gereden om De Bosrand Brocante te bezoeken.
In de Brocante Special van At Home (editie 6) stond een inspirerend artikel over deze bijzondere winkel in brocante. 
Het is een shop-in-shop winkel in een voormalige plantenkas aan de rand van Soest, letterlijk aan de bosrand. Er zijn zo'n 11 brocanteurs gevestigd. En allemaal met prachtige spullen die sfeervol staan uitgestald in sfeerkamers. Iedere shop heeft zijn eigen sfeer: romantisch, Frans, robuust, landhuisstijl. Je kijkt je ogen uit! 
Kroonluchters, banken, oude keukenspullen, serviezen, ladders, luiken, nostalgische lampen, spiegels, dekenkisten, commodes, glas-in-lood-ramen, geweien....teveel om op te noemen. 
Ik was weer eens mijn foto-toestel vergeten, maar gelukkig niet mijn gsm. Hoewel de foto's dus wat minder van kwaliteit zijn, geeft het hopelijk toch een goede indruk wat er allemaal te genieten valt... 






























De Bosrand Brocante
Wieksloterweg 37 WZ
3763 LJ Soest
www.debosrandbrocante.nl




En natuurlijk gingen we niet met lege handen naar huis.
 Kan ook bijna niet...zoveel moois...
Maar wat...? Iets kleins, iets ronds...
Dat zien jullie de volgende keer...

Hihi... (flauw hé)

Liefs, Peetje

vrijdag 20 februari 2015

Had ik nog staan...

Onze zolder is een chaos. Behalve dat hier de twee slaapkamers van de twee oudsten zijn, is de rest van de zolder gewoon een opslagplaats voor van alles en nog wat. Eens in de zoveel tijd duikt manlief de zolder 'in' en ruimt op. Hij kan dat beter als ik...Ik ben niet zo van dat weg gooien...(een dochter van mijn vader ;-)) Maar soms geeft hij mij gelijk. Zoals bij deze oude hutkoffer. Hier zat vroeger het speelgoed in van de kinderen. Ze konden er letterlijk in wegduiken...
En zo zag ie uit...Ik heb 'm zelf zo toegetakeld hoor, 18 jaar geleden. Onze kinderen hadden een zachtgele (!) kamer met zonnen en sterren (helemaal hip toen...). Dus de oude hutkoffer, die eigenlijk gewoon bruin was, kreeg een toepasselijk thema er op geschilderd. Ze vonden het prachtig zo'n 'schatkist' met speelgoed...


En al die tijd dat de kinderen deze 'schatkist' ontgroeid waren, stond ie boven op zolder te verstoffen met rommel erin (gaat veel in zo'n kist!) Tot een maand geleden...
Manlief sjouwde 'm naar m'n atelier waar ik met veel plezier de schuurmachine gebruikte.
Toch moest ik er wel aan denken dat ik met elke veeg schuurpapier, een deel van hun kindertijd wegschuurde...(tja, ik ben zo'n sentimentele muts...;-))

Daarna kon de eerste laag zwart erop. Wat een verbetering meteen. Het is gewone zijdeglans van de H.stor. De tweede laag maakte 'm echt diepzwart en kreeg ie zijn oude sfeer terug.
Zelfs de kinderen vinden dit nu toch veel mooier...

Hij kreeg het plekje naast Madammeke en de haard. Een lekkere plaid erover en het vachtje van de I.kea mooi gedrapeerd...
Ook de oude Italiaanse dienbladen die ik ooit van witte grondverf heb voorzien kregen er een plekje. Ik denk wel nog dat ik ze met Past Wax (cement) behandel, zodat de tekening nóg mooier doorkomt.




De houten schaal en koe-hoorn (beide ooit van de kringloop)
 zette ik er ook bij. Zo gezellig als 's avonds
 de kaarsjes aan zijn..



Deze oude houten eend stond al een tijdje in de tuin, heerlijk te verweren. Ik heb 'm al meer dan 25 jaar en hij was eerst bruin gelakt met blauwe veertipjes. Ik heb 'm eerst licht opgeschuurd en daarna kreeg hij een laagje krijtverf (A.tion) en wat Past Wax. Toen mocht het weer z'n best doen buiten...
En dat heeft ze goed gedaan, toch?

Ik geniet weer van mijn nieuwe hoekje...


En dat van spullen die je gewoon
 nog thuis hebt staan...


Liefs, Peetje

maandag 16 februari 2015

Papa



Papa 
* 14-12-23
      16-02-04 +


Soms wil je zo graag dat kleine meisje blijven,
vertrouwd aan papa's hand.
dat de herinneringen van geborgenheid beklijven
en niet in vergetelheid gestrand.

En als ik naar mijn eigen kinderen kijk,
waarin ik jouw genen terug herken
voel ik me trots en rijk tegelijk
we geven zoveel door en ik onderken,
als ik voor de spiegel sta dezelfde lijnen,
dezelfde rimpels en oogopslag,
ik zie jou in mij verschijnen
ik heb dezelfde lach.

en straks zullen mijn kinderen zo staan
zoekend naar herkenning, dezelfde rimpel en lijn
zo zal het generaties verder gaan
vertrouwend op een familieband
 en dan wil mijn dochter graag dat meisje zijn
aan papa's warme hand...

                                             Peetje





Liefs,  Peetje




woensdag 11 februari 2015

Rozenkrans

Madammeke van mij heeft de oude rozenkrans
 van mijn moeder om.
Hij lag eerst in de vitrine-site-table onder het glas.
 Eigenlijk zonde, want nu hij zo bij haar hangt komt ie veel beter tot zijn recht.

Het is een zilveren kruisje met een parelmoer laagje.




Ik weet niet of mijn moeder de eerste eigenaar was,
 of dat ie eigenlijk eerst van mijn oma is geweest. Dus hoe oud...?
Ik weet alleen dat mijn moeder deze rozenkrans altijd bij zich droeg in haar handtasje.


Er is ook nog een afbeelding van Maria op de kruising van de ketting.


Maar ook op een plaatje achter het kruisje:





Nu kan ik er veel meer van genieten. 



In dit witte tasje bewaarde ze de rozenkrans. 
Deze ligt nog onder het glas (vandaar soms een weerspiegeling) van de site-table met de rest van de dierbare herinneringen van onze familie. 


Twee oude zakhorloges van mijn opa en oom.
 En nog een heren-rozenkrans van hout.

Het oude trouwboekje van mijn opa en oma uit 1911.


Een oude pas van mijn vader in oorlogstijd.





Ik heb zo'n twee jaar geleden hier al eens een post over gemaakt.klik



Mijn kleine glasverzameling. De middelste apothekerspot is nog een echt oudje. Gekregen van mijn toenmalige baas, toen hij met pensioen ging. Nog steeds komen we geregeld met oud-assistentes bij elkaar. Zo ook, onlangs bij z'n 80e verjaardag. Er werden weer herinneringen opgehaald en veel gelachen (je maakt wat mee als apothekersassistente als je bv moet uitleggen dat je paracetamol-zetpillen voor de oorpijn niet in je oor moet stoppen....;-))Ik denk nog vaak met heel veel plezier aan deze leuke tijd, we hadden een heel leuk team samen. 



Nog een klein doorkijkje via de oude spiegels naar de andere kant van de kamer waarmee we weer terugkomen bij Madammeke...



Aan de andere kant van de kast liggen op het 
tafeltje nu deze oude gebedsboekjes.
Met een hennep-touwtje bij elkaar gebonden. 



 Hier in het zuiden start dit weekend de Carnaval.
Na jaren met veel plezier dit gevierd te hebben, laten we het de laatste jaren toch aan ons voorbij gaan. Hier is het natuurlijk een grote happening, wekenlang de ene na de andere carnavalszitting, optochten en overal hangen rood-geel-groene carnavalsvlaggen aan de gevels.
Nu niet bepaald mijn kleuren, hihi.
Nee, dan liever wit...en die kleur gaan we dan ook veel gebruiken deze dagen...op een kwast en roller...zorgen dat de gang eindelijk af komt (ja hoor, want de lambrisering staat nog steeds in de grondverf). Eerst nog getwijfeld om een kleurtje te gebruiken, maar ik ben nu eenmaal van het lichte. Het is een lange smalle gang en ben daarom bang dat het dan nóg smaller lijkt. Dus het wordt lekker wit.
 Laat de rest van Limburg maar rond hossen in de mooiste kleurige outfits, wij houden het lekker rustig...









Liefs Peetje