zondag 29 maart 2015

Van mergelgrotwoning naar chateau, via moderne kunst naar pastel-kerk...

En dat allemaal in één wandeling. 
Op een mooie, maar iets bewolkte zondag, vorig weekend, 
trokken wij met vrienden het mergelland in voor een 
wandeling van zo'n 8 km.
We vertrokken vanuit Geulle (vlakbij Valkenburg) en liepen al meteen langs deze hele oude mergelgrotwoningen. 





Er is altijd wel ergens een plaatsje te vinden voor een Maria-beeldje...


Wij lieten deze markante woningen letterlijk links liggen en vervolgde onze wandeling, de berg op.



Maar eerst kwamen we nog langs de "mergelbloksteker", herkenbaar aan de lange zaag die hij in z'n rechter hand houdt. Hiermee werden de blokken mergel uit de grot gezaagd. Niet ongevaarlijk, want zo'n blok wilde ook wel eens 'niet gecontroleerd' naar onder donderen, met alle gevolgen van dien.


De ingang naar het grottenstelsel. Als je eens in de buurt bent, zeker de moeite waard om te bezoeken. Voor meer informatie (klik) hier.


De hoogte-verloop in deze wandeling bedroeg 66m. Hier begon al de klim naar boven en werden deze huizen steeds kleiner en kleiner...




Mooi diepgroen mos.



Jammer genoeg liet de zon wat verstek gaan, maar het was alsnog genieten van de mooie vergezichten...


...en het riviertje de 'Geulle'.

Na een gezellige pauze bij gasterij Koningswinkelhof (onder het genot van een heerlijk kriekje en ander gersten-nat ;-)) met uitzicht op het dal bij Valkenburg, hervatte wij onze tocht. De zon liet zich ondertussen steeds meer zien.



We liepen richting Houthem-St. Gerlach, waar het prestigieuze Chateau St. Gerlach ligt.

"De huidige eigenaar is de Limburgse hotelier Camille Oostwegel, zelf geboren in Houthem. In 1994 kon hij zijn jongensdroom waarmaken door het complex te kopen en een enorme restauratie te beginnen. Het werd geopend op 15 september 1997 door Mr. Pieter van Vollenhoven. Het fungeert tegenwoordig als hotel, restaurant en conferentieoord. Volgens de hotelclassificatie van 'Five Star Alliance' is het een van de vijf vijfsterrenhotels in Nederland. De meeste vijfsterrenhotels in Nederland zijn geconcentreerd in de grote steden Den Haag en Amsterdam. Château St. Gerlach is een van de weinige vijfsterrenhotels die zich buiten de Randstad bevinden.

Een belangrijke gast was de Amerikaanse president George W. Bush. Hij overnachtte samen met zijn vrouw in het hotel tijdens een kort bezoek aan Limburg naar aanleiding van de herdenking van het feit dat 60 jaar eerder een einde kwam aan de Tweede Wereldoorlog. De herdenking vond plaats op de Amerikaanse Begraafplaats Margraten in Margraten.

In februari 2002 kwamen hier twaalf Europese bankpresidenten bijeen. Zij hebben ter herinnering er twaalf platanen geplant die nu de Europalaan vormen. Een jaar later werd het Euromonument, gemaakt door de benedictijner frater Leo Disch, onthuld. In 2014 brachten The Rolling Stones de nacht door in het hotel toen ze optraden op muziekfestival Pinkpop."
(bron: Wikipedia)

Mochten jullie interesse hebben in een overnachting (klik) dan hier.


Onze beurs laat alleen een wandeling door het park vóór het chateau toe. Gratis toegankelijk dus...;-))
Hier was toevallig een kunst-expeditie te bekijken. Nou ja, toevallig...het was de laatste zondag van de TEFAF:

"The European Fine Art Fair, is een jaarlijks terugkerende tien dagen durende kunst- en antiekbeurs in Maastricht. De beurs vindt plaats in de maand maart in het Maastrichts Expositie en Congres Centrum (MECC) en wordt als toonaangevend beschouwd.
TEFAF 2015 vond plaats van 13 tot en met 22 maart 2015. De beurs trok circa 75.000 bezoekers, iets meer dan het jaar daarvoor. Ongeveer de helft van het aantal bezoekers was afkomstig uit het buitenland. Onder de bezoekers waren vertegenwoordigers van 262 internationale musea, variërend van kleine regionale musea tot belangrijke instituten als het Louvre en het Museum of Modern Art. Een kleine 400 bezoekers arriveerden per privévliegtuig."
(bron Wikipedia)















En als je dan de bocht om loopt, zit je zo in Houthem met z'n kleine, maar zeer bezienswaardige kerkje...



Van buitenaf zou je niet zeggen dat dit kerkje zo'n mooie schilderingen herbergt. Dus zeker de moeite waard om even naar binnen te gaan...






Hij was nét iets te groot voor boven onze eettafel, maar anders...


Hier ligt de heilige Gerlachus te rusten.
 Onderin een berg 'gewijd' mergelzand en een schepje...
"Volgens de katholieke traditie moet een heilige wonderen hebben verricht na zijn overlijden. Van Gerlach is opgetekend dat een jongen die aan een kaakabces leed genas na het drinken van water vermengd met zand uit zijn graf. Gelovigen gingen daarop zand uit het graf, splinters van zijn doodskist, tanden, kiezen en botjes van het skelet verzamelen als relikwie."
(bron Wikipedia) 


De granito-vloer is ook mooi versiert.




We lopen verder richting Geulle om te eindigen bij de Geulhemmermolen waar onze wandeling ook begon.



Ik hoop dat ik jullie weer heb kunnen laten meegenieten 
van deze leuke wandeling.
Door deze post te maken, met al zijn feedback's kwam
 ik zelf ook weer meer te weten. Zo leuk om te doen!

Ik wil jullie ook weer eens bedanken voor alle
 lieve en leuke reacties telkens weer.
Het doet mij altijd zoveel plezier dat 
jullie plezier aan mijn blog beleven!
Dankjewel!

Liefs, Peetje

maandag 23 maart 2015

voorjaar in huis en tuin


Meestal staan tulpen in een mooie bos in een vaas. 
Maar solitair kan ook best.
Ik vond laatst dit leuke lieve vaasje bij de kringloop en 
vond het wel geschikt voor één enkele bloem.


De bos met tulpen heeft bijna twee weken gestaan. 
En ook solitair ging deze tulp prima. Hij heeft zelfs niet 'gehangen'.
 Eerst zag je bijna geen bloemknop tussen de bladeren zitten
 en na één dag piepte ie er al bovenuit. 


De blauwe druifjes zijn ondertussen ook uitgebloeid. 
Het heeft deze keer lang geduurd voor ze uitkwamen.
Maar uiteindelijk kon ik toch genieten van dit bosje voorjaar!



Heel langzaam komen wat paasversieringen in huis. 
Hoewel het eigenlijk ook gewoon 'voorjaarsversieringen' kunnen heten.


 Paasdecoraties zijn bij mij in de loop van de jaren steeds minder geworden. Toen de kinderen klein waren stonden hier ook paastakken met kleurige haasjes en eitjes er aan. Voor het raam hingen zelf gemaakte gele kuikentjes van papier. En natuurlijk werden er eitjes geverfd...De tafel was gedekt in pastel...
Nu ben ik snel klaar. Hier en daar een eitje, wat stro, vogeltjes in een nestje... 
 Niet te overdadig, meer hier en daar wat 'voorjaar/pasen' is toch wel leuk in huis.








De gekleurde eieren koop ik nu kant en klaar (veel minder gedoe dan met al die bakjes verf!).
De enige traditie die wel nog blijft is het eieren zoeken.
Eerst verstop ik...eh, de paashaas natuurlijk!, de (chocolade) eieren en paashazen in de tuin, waarna de kinderen op jacht gaan naar de buit. Daarna is het de beurt aan de kinderen om de (gekookte) eieren voor ons te verstoppen. En een lol dat ze dan hebben! En wij ook natuurlijk, want er zijn altijd wel wat eitjes langer zoek...vooral de jongste kan zich hierbij heerlijk verkneukelen als hij een onmogelijke verstop-plek heeft bedacht...









De perentakken die ik laatst na de snoei van onze perenboom
 in een glazen vazen zette, vormen langzaam knoppen...



En jawel hoor...bloemen!




Binnen worden we dus al getrakteerd
 op perenbloesem, buiten is nét een knopje te zien...
Maar het gaat de goede kant op!



Onze Sierkers staat ook eindelijk in bloei! 
Bijna een maand later als vorig jaar, maar toen was de natuur
 ook met alles één maand te vroeg. Dus we mogen niet klagen...


Afgelopen weekend hebben we ook niet stilgezeten en hebben heerlijk in de tuin gewerkt. En wel ónder deze sierkers...


De buxus is eruit gegaan. Doordat de nieuwe schuur nét wat breder is uitgevallen en de tuindeur ook, konden we deze niet meer helemaal openzetten. Het pad werd gewoon te smal daardoor.
Eerst wilden we de buxus nog omzetten, maar het zijn struiken van 20 jaar oud, helemaal 'verhout' vanbinnen.
Er kwamen ook steeds meer dorre plekken in van katers uit de buurt die tegen onze buxussen 'sproeien'. 



En aangezien we toch steeds een jaartje ouder worden (ehum) en buxussen toch regelmatig gesnoeid moeten worden en ik dan achteraf twee dagen 'krom' loop, is het ook niet zo verstandig om nu nog met een nieuwe buxusrand te beginnen. Scheelt toch een hoop werk!


Hier kun je goed zien hoe 'verhout' de planten zijn. 
Elk jaar kon ik minder van de planten snoeien,
 wilde ik niet in het hout knippen. Daardoor bleven ze ook steeds groter en breder groeien. Niet zo handig langs een pad.


Een beetje kaal nu. Maar we hebben plannen om hier een terras te maken met links een opgehoogde border van oude stenen. Nu moet eerst nog het kiezelpad worden opgeruimd (onderhand een dikke laag geworden doordat de kiezel steeds meer in het zand werd gedrukt. Tip voor diegene die zo'n pad willen aanleggen: worteldoek eronder! Wij waren 20 jaar geleden nog niet zo slim ;-(



En als we dan zo heerlijk in het zonnetje de keizels in een emmer scheppen ;-((, horen we boven ons hoofd het immense gezoem van de bijtjes in de roze bloesem. Wat een drukte maken deze harde werkers! Zijn wij toch een stuk rustiger, hihi.

En voor diegene die nog moeten 
beginnen met eieren verven, hier nog een suggestie:
(Pinterest)

En je bent ook sneller klaar.
Volgens mij een eitje....

Liefs, Peetje