maandag 31 augustus 2015

Quimper


Na regen komt zonneschijn, zelfs in Bretagne! Heerlijk om deze warme gloed, die alles in een nog mooier daglicht zet, weer eens te zien. Wij genoten van Quimper in het zonlicht:


In verband met een Festival marcheerde een jeugd-muziekband door de straten. Een mengeling van Schotse en Franse klanken met Keltische invloeden. Als je daar niet vrolijk van wordt... 



Quimper bezit nog vele vakwerkhuizen in de binnenstad en is een typische Bretonse stad. Loop lekker mee...



De kathedraal Saint-Corentin uit de 13e en 15e eeuw.




















Hoe zoet wil je het hebben? Hier springt toch spontaan het glazuur van je tanden, hihi.
Je kon er nog nét een rondje om de tafel maken, voetje voor voetje...





Gezellige drukte, maar niet té...




En met dit weer kun je tenminste 
weer eens een terrasje op zoeken.



Quimper is een gezellige stad met een aanbod van verschillende winkels en restaurants.
En we genoten ervan om eens even te puffen van de warmte...Maar helaas was dit van korte duur, want de volgende dag bleek die zon weer snel verstek te gaan achter dreigende wolken. Natuurlijk nét toen we een dagje strand hadden gepland (tja, soms houdt het weer zich niet aan buienradar :-((


Hier scheen nog een heel mager zonnetje op de vele keitjes (met mijn eigen kei eroverheen lopend, auw, auw....)


Langs de kust hier zijn verschillende surfscholen. Tja, wat wil je met zoveel wind...



Ja, ja, we zien hier nog nét de laatste streep blauwe lucht.







Onze buit van strandvondsten...nee, de flipflops zijn van ons, met vooraan de bootjes...eh, slippers van de oudste zoon: maat 46...


De strandspullen bleven in de auto. Strand moest nog even wachten...Maar het komt goed!
Bretagne heeft zoveel meer te bieden, alleen het weer is dus wel een dingetje als je Zuid-Frankrijk bent gewend. Dus toerden we met de auto langs de kust, op zoek naar dat zonnetje, wat wel beloofd was. En ondertussen kwamen we hele leuke plekjes tegen, zomaar in 'the middle of nowhere'...
Maar dat zien jullie in een volgende post...

Liefs, Peetje

woensdag 26 augustus 2015

Ondertussen...



De laatste week van de schoolvakantie zit er bijna op. Je kunt merken dat we de laatste zijn, want 's avonds buiten zitten begint toch al wat frisser te worden en het wordt eerder donker. Helemaal niet zo erg hoor, want met een vest aan, plaidje om, is het nog goed toeven in de tuin (mits het niet regent!), lekker kaarsjes aan in de windlichten en lantaarns...en als het echt iets te fris wordt, vuurkorf aan...sfeer ten top!


Ook in de tuin merk je dat de nazomer is begonnen. Alles bloeit nog even met zijn laatste kracht, frisse groene bladeren verkleuren langzaam en tweejarige laten hun 'dotten' groen ontspringen voor het volgend jaar...


De Campanula bloeit nog een laatste keer, maar het Franse muurleeuwebekje neemt de regie over.


De witte Lobelia heeft nog een paar krachtige doorbloeiers, maar het merendeel houdt het voor gezien. Mag ook wel, want ze hebben het dit jaar heel goed volgehouden. Dat geldt ook voor de kleine Petunia, waarbij de roze en paarse het voortreffelijk hebben gedaan.


En dit jaar voor het eerst: Gipskruid! Deze mag voor mij volgend jaar weer terugkomen, want hij bloeide mooi de zinken emmers uit! Alleen niet gerealiseerd dat zijn geur niet zo aangenaam is...Dus niet meer vooraan bij het terras, waar je telkens voorbij liep, maar een mooi plekje diep in de tuin graag...


De Hortensia's bloeien dit jaar ook volop. Gelukkig beginnen ze ook al aan hun najaarskleur, want ik vind dat roze niet zo mooi...dat verstilde kleurtje is zoveel mooier, vind ik...



Tijd om ook weer eens een krans te maken...


Ook dit jaar wil ik er weer maken van de Annabel. Deze kransen houden zich verrassend goed, het lichtgroene blijft lang aanhouden, maar uiteindelijk drogen ze neutraal in. Je hebt er wel veel bollen voor nodig, het is maar fragiel materiaal. 
De Gaura op de voorgrond bloeit nu nog met zijn laatste 'vlindertjes' op de lange bloemstelen. Volgend jaar graag ook weer...



Mijn oude kroonluchter hangt hier nu al het tweede jaar en ziet er nog prima uit. Ik dacht destijds dat de witte grondverf er wel snel afgeregend zou zijn, maar zie daar...nog steeds een toppertje in de tuin, zo sfeervol!


Deze Anemonen luiden echt de nazomer in. Gelukkig worden het er steeds meer elk jaar...kom maar op! Ik geniet...





Deze zomer stonden er ook steeds meer stokrozen. Gelukkig zaaien ze zichzelf graag uit en voor mij mag het. Ook in Frankrijk zag je ze veel...zo ben je even terug naar dat prachtige land...


Deze plant waarvan mij de naam even is ontschoten dijt elk jaar meer uit, ten koste van de omringende planten. Ik denk dat ik 'm volgend jaar drastisch uitdun of zelfs helemaal verwijder.
Zal wel een paar jaar duren eer hij helemaal uit mijn tuin weg is, want overal steekt ie zijn kop op.


De bruine knopjes van de Hypericum laat zijn herfsttooi al zien (gelukkig, want zijn bloemen zijn geel) hihi.


A propos geel: dit zijn de bloemen van de pompoenplant. Ze nemen nu even mijn groentetuintje over, door de aardbeienplanten woekerend. Tja, wij zijn hier dol op pompoensoep, dus dan neem ik deze kleur toch maar even voor lief...(want je hebt er ook met witte bloemen, maar dan zijn de pompoenen sierkalabassen en dus niet eetbaar!)


Deze pompoen begint hier nét te kleuren bij het steeltje. Nu is hij al fel-oranje (!)...ook niet zo mijn kleur, maar ach...dan is het wachten tot het steeltje 'verkurkt' zodat hij geoogst kan worden.


Deze pompoenen schijn je goed te kunnen bewaren op een koele, droge donkere plek. Dan hoef je tenminste niet elke week pompoensoep te eten, hihi....Een tip: bewaar een paar zaadjes, dan heb je volgend jaar weer nieuwe plantjes!



Mijn vaders rozen blijven maar bloeien...zo mooi fluweelachtig.
Toch nog steeds een kleine groet van daarboven van hem, met elke roos die bloeit...



Daarboven glundert iemand met pretoogjes...


Dit jaar hebben de rozen gezelschap gekregen van deze zacht-lila roos. Deze bloeit ook volop in die prachtige kleur.


De siererwt kronkelt zich een weg langs de trellie van de rozen. Volgend jaar moet ik 'm eigenlijk nog wat eerder zaaien, want hij bleef wat in groei achter. 



De stokken van de bonen mogen volgend jaar ook wat langer merkte ik. De plant wist op een gegeven moment niet meer waar naar toe met zijn lange uitlopers! En ook deze mag ik volgend jaar wat eerder zaaien. Dat is ook wel het leuke aan tuinieren, je leert elk jaar weer wat bij...


De appelboom hangt vol vruchten!


De perenboom wat minder...


 En zo maakt de tuin zich op voor de herfst. Net als wij...
Volgende week is het weer wekker zetten, schooltassen volproppen, het 'geregelde' leven begint weer. Ook wel weer fijn hoor. Maar voor mij zal het ook wel weer wennen zijn, omdat ik nu geen basisschoolkind meer heb. Geen tussen-de-middag-lunches met de jongste, geen woensdagmiddag vrij...De middelste begint aan haar examenjaar op VMBO-TL en de oudste  duikt het studentenleven in van Nijmegen. Binnenkort krijgt hij de sleutel van zijn studentenkamer. Afgelopen week mocht hij al 'proeven' met de INTRO. Hij heeft genoten (en weinig geslapen)...

(Pinterest)

Herfst...ja, ik ben er klaar voor. Samen met de lente toch een van mijn favoriete seizoenen.
We trekken weer langzaam naar binnen, maken het daar gezellig...

(Pinterest by Fall ♕ Nelly Vintage Home)

Nieuwe volgers van harte welkom!
En jullie trouwe volgers:
 ik geniet nog steeds van jullie reacties telkens weer. 
Zo leuk en lief om te lezen!
Dankjewel!!

Liefs, Peetje