maandag 28 september 2015

Rijdend bankstel.


Manlief heeft naast het klussen nog een andere hobby: motor rijden!
Hij had zijn motor-rijbewijs nog eerder dan zijn auto-rijbewijs, dus je kunt wel zeggen dat hij een echte fan is. En dan niet van zo'n 'buikschuivers' ofwel race-motoren, maar hij prefereert meer de 'comfortabele' zit, rechtop genietend van al het moois wat langs je zoeft. Een toer-motor dus. Of zoals ik het noem: een rijdend bankstel...Want ook ik moet toegeven dat het heerlijk zit. Alleen wordt het erop en eraf stappen met de jaren wat moeilijker...ehum...
  

Na jaren geen 'rijdende' motor te hebben gehad (het 'wrak'
stond voornamelijk in de weg, want je kon er niet veilig meer de weg mee op), begon het toch weer te kriebelen en werd het wrak ingeruild voor een nieuw 'oudje'. Deze is ook al heel wat jaartjes oud (meer dan 30 jaar!) maar mijn man's motorhartje ging toch sneller kloppen bij het zien van dit exemplaar. Tja, het is eigenlijk net als met brocante, zal ik maar zeggen, wij houden alle twee van oude spullen, hihi.
 Nu gebruikt hij 'm niet alleen voor toer-tochtjes die we soms maken, maar ook voor het woon-werkverkeer. Tenminste, zo lang het weer het toelaat. In de winter is het nu eenmaal toch fijner met een dak boven je hoofd...

Maar op een mooie dag in augustus maakten we dus een toertochtje door Zuid-Limburg (Nederlands én Belgisch gedeelte). Via een vereniging kregen we de route en ik was de navigator achterop. M.b.v. intercom gaf ik de aanwijzingen. En dan is het gewoon genieten...







Kasteel Vaalsbroek waar momenteel Hotel Bilderberg in is gevestigd.











Toscane van het noorden!




Tja, en als vrouwlief een blogster is,
 wordt dat natuurlijk vaak stoppen voor een foto...




In Wylre kwamen we langs de bierbrouwerij Brand.
 De koperen ketels glommen je tegemoet.


In de spiegeling zie je de kerk van Wylre...



En mij...


Tussenstops zijn natuurlijk noodzakelijk tijdens zo'n toertocht.
Even de benen strekken en de innerlijke mens versterken.
In deze omgeving is er genoeg keus om dit te doen bij een leuk cafeetje of bistro.







En op rustige wegen kun je zelfs vanaf de rijdende
 motor foto's maken!


Het was een heerlijke zonnige dag om zo'n toertochtje te maken. We hebben echt genoten!
We sloten de dag af bij een restaurant dat een geweldig uitzicht gaf op het Belgische gedeelte van Limburg met z'n heuvels en dalen.




En dit uitzicht viel ook niet te versmaden!
Yummmm!

Ach, en worden we te oud om zelf te rijden, 
dan valt er altijd wel wat te regelen...


(Pinterest)


Liefs, Peetje

woensdag 23 september 2015

Phare d'Eckmühl

We waren onderweg naar de Phare d'Eckmule toen we door een klein dorpje reden en ik, in de bocht, dit beeld spotte...creepie!

De kinderen moesten lachen om mijn kreet, maar ik vond het nogal een eng beeld, als je zo om de bocht komt. De setting van een horror-film is er niets bij...
Het is een beeld ter herinnering aan alle slachtoffers van de 1e w.o.
Wat is er mis met een wit duifje of zoiets zou ik zeggen...hihi.


Enfin, we waren dus op weg naar de vuurtoren Phare d'Eckmühl in Penmarch.
 En we vonden 'm ook (niet zo moeilijk natuurlijk met een hoogte van 65m, één van de hoogste van de wereld).


Jammer, de foto is wat donker geworden. Het weer werkte even niet mee, want er schoof net weer wat bewolking langs.


De vuurtoren is gebouwd in 1895.


Na eerst in de rij te staan wachten om binnen te komen (alles wordt nauwgezet bijgehouden in een schrift hoeveel mensen naar boven gaan en weer naar onder komen d.m.v streepjes zetten), wacht je de spiraaltrap met 307 treden!



Hele goeie kuitspieroefening!




Maar na veel gehijg ben je dan boven...










Hoger mochten we niet...mmm, ik had best wel eens daarboven de immense lamp willen zien!




Volgende keer neem ik jullie mee naar Vannes.

Nieuwe volgers wens ik van harte welkom.
Gezellig dat jullie er zijn!

Liefs, Peetje