donderdag 25 februari 2016

Kookboeken Ja/Nee



Komend weekend vieren we de 19e verjaardag van mijn oudste.
Vroeger waren de kinder-verjaardagsfeesten voor familie en vrienden steevast op een zondagmiddag. Iedereen was druk door de week en de zondag ná de verjaardag werd aangehouden om het alsnog te vieren. De kinderfeestjes met vriendjes en vriendinnetjes werden wel door de week gehouden, meestal op een woensdagmiddag. Met drie kinderen zijn er door de jaren heel wat thema's langs gekomen zoals natuurlijk de piraten, ridder- en prinsessenfeestjes, die iedereen wel kent. Elke keer was ik weer blij om een thema te vinden waar ze achter stonden, want dat is zeer leeftijdsgerelateerd hoor! En bijna alle feestjes werden gewoon thuis gehouden (hoe ouder, hoe moeilijker dat ging, want tja, een bioscoop...). Geregeld kwamen de jonge feestgangers ook wel eens binnen met meteen de vraag: waar gaan we naar toe?
Het moet schijnbaar wat kosten, wil je het leuk hebben...
 Mijn creatieve kant kon ik helemaal los laten met maskers freubelen, schatkaarten maken en spelletjes in de tuin verzinnen (het liefste naar buiten met die joelende bende! maar daar had ik alleen geluk bij met mijn middelste in augustus, de jongens (!)in februari en november moesten toch binnen vermaakt worden).
Voor het gebak e.d. werd uitvoerig de kookboeken geraadpleegd.
Dat moest wel tijdig gebeuren, want voorproeven is ook een must (ja, het is afzien ;-)


Nu de kinderen de basisschool zijn ontgroeid zijn deze feestjes (gelukkig) ook verleden tijd. Begrijp me niet verkeerd, het was altijd een gezellige boel, maar wat wás je gesloopt als de stof was opgedwarreld en iedereen weer bij hun papa en mama waren afgeleverd.
De familiefeestjes waren daarentegen een rust. Als er maar genoeg taart en vlaaien(Limburg hé!) stonden waaruit ze konden kiezen, liep alles op rolletjes. De eettafel werd feesttafel waar al het lekkers klaar stond, samen met koffie, thee en flessen fris. Kopjes en schotels stonden mooi opgestapeld en iedereen kon zelf pakken. En doordat iedereen vrij rondliep (en niet zo stijf in een rondje om de salontafel zat) kwamen er leuke gesprekken op gang, met wie je toevallig aan tafel stond. De kinderen 'renden' door alles heen en bleven verdacht veel onder de tafel bij de schaal met snoep rondhangen... 



Hoe anders gaat het nu. Voor hem hoeft zo'n zondagmiddag-familiefeestje natuurlijk allang niet meer (zei ik al, dat zo'n feestjes leeftijdsgerelateerd zijn?). Nee, hij wil een gezellig zaterdagavondfeestje (voor familie en vrienden hier dan, de 'studentenfuif' in Nijmegen staat voor donderdagavond gepland, dé 'uitgaansavond' in een studentenleven...hoewel ik het zwak vermoeden heb dat tegenwoordig andere doordeweekse avonden daar ook zeer geschikt voor schijnen te zijn ...;-)). En niet meer met koffie en gebak (nee mam, dat slaan we dit jaar over en gaan meteen aan de drank en hapjes!). Ik vond het gelijk prima, want het gebak had ik ook wel gehad hoor (ben meer van het hartig dan zoet).
 Nu ben ik dus op zoek naar recepten voor tapas, finger-food of hoe hip het allemaal klinkt. Vroeger bladerde ik uren door deze kookboeken en schriften, waar ik lekkere recepten had ingeschreven of geplakt.

Dit oude schriftje (eigenlijk mijn oud engels-schriftje van school) uit de eind jaren '70 (heerlijk die nostalgie, wat een koppies, haha) gebruikte ik toen al om recepten te verzamelen. Toen wij pas getrouwd waren hadden manlief en ik een Agapornis (soort dwergpapagaai) in huis, die we regelmatig lieten rondvliegen. Hij vond mijn kookschriftje op zich al lekker om aan te peuzelen, te herkennen aan de rafelige kant...

 De binnenkant valt al helemaal uit elkaar...


Maar haal ik de recepten nog uit deze boeken? 



Zoals het beroemde Dr. Wannee kookboek? Eerlijkheidshalve moet ik wel bekennen dat dit boek toch nog regelmatig geraadpleegd wordt voor basis-regels van het koken.
(en ja, voor de oplettende kijker: met bier is zo'n beslag véél lekkerder!!!)


Met 'prachtige' foto's die een vergane tijdgeest weergeven...


Dat is nu wel heel anders:


Hier blader je gewoon voor de lol door
 en geniet je alleen al van de foto's die zo mooi gestyled zijn, dat het water je in de mond loopt...


En toch haal ik mijn recepten nu lekker gemakkelijk gewoon van internet en wel via Pinterest. Je tikt 'party-food' in en een heel scala van lekkere hapjes vult je scherm. Pinnen en opslaan wat je lekker vindt en evt. printen als je het nodig hebt.  
Scheelt ontzettend veel plaats in de boekenkast!


(pinterest)
Wil je bv. zelf deze heerlijke
 peer-hamrolletjes maken:
klik recept

Maar denk je dat ik die oude kookboeken weg doe?
Ja/Nee

Juist!



Ik wil jullie ook nog even graag bedanken voor de vele lieve reacties op mijn vorige blogpost. Wat een warmte sprak daaruit!
Ik werd er soms een beetje stil van, zo lief van jullie...
Dikke knuffel van mij
XXX




Liefs, Peetje

zaterdag 20 februari 2016

Geluksvogel, vogelveren en verentakken



Eigenlijk ben ik een geluksvogel...en dat besef ik maar al te goed!
Dat wil niet zeggen dat ik nooit verdriet mee maak, ik heb mijn porties ook gehad en heb menige dierbaren verloren aan ziektes of door ouderdom. Maar ook gewoon omdat er domweg geen klik meer was. In het leven ontwikkelen wij ons allemaal verder, waardoor sommige wegen de andere kant op gaan...Vroeger maakte ik me er wel eens druk over, maar nu koester ik wat ik heb. 
 Daarom ben ik zo blij met de mensen die er wel nog zijn, soms dagelijks zoals mijn gezin, maar ook met anderen die ik geregeld zie en spreek. En dat hoeft niet elke week, maar kan ook één maal in de drie maanden zijn of met nog langere tussenpozen. Maar áls er contact is, is dat vertrouwd en pakken we de draad gewoon weer op. Zo fijn!


 Dit kaartje, ooit eens ergens gekregen, sprak me meteen aan. Geluk hoeft niet alleen in grootse dingen te zitten, maar soms juist in de kleine attenties van het leven. Een mooi ontroerend boek dat je gelezen hebt, een prachtige film waar je even stil van wordt zo mooi, een dierbare  die het moeilijk heeft en toch een kleine vooruitgang boekt zodat er weer een glimlach op het gezicht ontstaat, een leuke vondst bij de kringloop waar je hartje een sprongetje maakt, of gewoon een bos zelf geplukt Fluitenkruid die je mooi in een zinken emmer rangschikt...die kleine dingen die een glimlach op je gezicht toveren, gewoon omdat je er zo van geniet...Niet groots, wel waardevol...


Het kaartje staat nu bij het krijtbordhoekje.
 Ernaast een oude Franse fles die ik vorige zomer kocht in Bretagne en waarin ik deze mooie veren heb gedaan (hoop dat de vogel van deze veren toch een geluksvogel is geweest en nu nog gewoon lekker rondvliegt ;-).
De grote fles en zwarte kandelaar vond ik ooit eens bij de kringloop. Tja, geluksvogel...



Op tafel heb ik ook wat veren in glazen flesjes gedaan. Het kleinste vaasje, taartvormpje en zilveren dienblad zijn van de kringloop en het grotere vaasje kreeg ik onlangs van mijn kinderen voor Valentijnsdag.
Tja, geluksvogel...






In de witte kan staan takken waar nu heel langzaam 
de eerste fris groene blaadjes uitkomen.
Yess, de eerste lenteblaadjes om van te genieten!


Ik had niet gedacht dat de takken nog tot bloei zouden komen, dus ik had er zo'n verentak in gezet om toch een beetje groen in huis te krijgen. Maar ik werd blij verrast...Tja, geluksvogel...


Op het plankje bij de eethoek verving ik de zwarte foto-lijstjes van mijn 'motormannen' door het zwarte tekstbord. De verder kale muur kon wel wat groters hebben. Dus haalde ik dit houten bord met een leuke tekst weer tevoorschijn...




Heerlijk toch al dat frisse groen in huis...
het zonnetje schijnt heerlijk naar binnen...
( afgelopen week wel, hoe anders dit weekend :-(
We mogen weer een lente begroeten!


En beseffen hoeveel geluk we hebben...
En ook al heb je soms een dipje, zit de wereld je even niet mee,
kleine beetjes geluk maken samen een grote.

Je moet ze wel herkennen...


(Pinterest)




Liefs, Peetje

dinsdag 16 februari 2016

Kommetjesgevoel??



Ik heb een zwak voor kommetjes...
Als ik kommetjes zie, roepen ze me: kom!
(Hihi, zou daar de naam van komen?)
Nu zou ik daar natuurlijk het liefste altijd gehoor aan geven, 
maar ja, mijn kasten puilen al uit...


Toch kon ik bv deze Franse kommetjes niet weerstaan, toen we afgelopen zomer in Bretagne waren. Een beetje zoet misschien met die lieftallige bloempjes erop. Maar ik zie dan een oude houten tafel voor me staan met zo'n geblokt tafelkleed erop, in een weiland met prachtige grote bomen en daar staan dan deze kommetjes op tafel met verse aardbeien of frambozen, naast manden met campagne-broden...De zon schijnt warm door het bladerdak met hier en daar een lichtstraal over de tafel...dat werk...mmmmm....dromen jullie al weg?
 Heel anders toen ik deze serie foto's nam: buiten is het koud, nat en grauw, zodat ik de lampen boven de tafel aan moest maken, wilde ik überhaupt wat foto's maken. Ik ben toen maar gestopt.



Het verschil zien jullie hier: de zon schijnt eindelijk volop naar binnen na dagen van regen!
Toch een heel ander gezicht! Alleen waren de tulpen ondertussen uitgebloeid :-(...
Maar waar waren we gebleven: oja, kommetjes!!




Lief toch?
 Mijn romantische ziel bloeit helemaal op...




Het zonnetje is er al, nu moet het weer buiten nog wat aangenamer worden, dan kan ik een tafel naar buiten slepen het weiland in...ooh, grasveld mag dat ook? Er staan wat bomen om heen...? Wel nog wat kaal...maar dat komt goed de komende dagen  weken...


Enfin, mijn kommetjes wachten 
wel geduldiger dan ik... 

Laat ik jullie ondertussen andere Franse kommetjes zien, 
die ik ook in Bretagne vond.




Deze ei-vormige kommetjes met afbeeldingen
 van dames voor een old-timer. 
Waar ze destijds voor werden gebruikt? 
Geen idee, maar ze zullen hier met Pasen vast wel op tafel staan met wat heerlijke chocolade-eitjes erin...




Jullie merken het:
 ik snak toch naar fris groen...


Maar in een hele andere categorie 
vallen deze kommetjes waar ik ook een zwak voor heb...



Fris in zwart/wit.
 Sommige van de kringloop, 
andere van (klik) Loods 5.


Met reliëf of zonder...


Wat moderner aandoend natuurlijk,
 maar daarom niet minder mooi voor mij.
Alleen in een andere stijl...


Hier zie ik een buitentafel in de avondschemering voor me, met een effen tafellaken erop en deze kommetjes gevuld met kroepoek, gebakken uitjes, atjar, lontong-rijst of chilli-saus...op de BBQ liggen saté-tjes te grillen die een heerlijke geur verspreiden...krekels geven hun concert...dat werk...mmmm....dromen jullie al weg...?
Nog even een paar weekjes maandjes wachten...

Zoals jullie dus kunnen zien, 
geeft een kommetje
 bij mij ook een bepaalde
 sfeer/gevoel weer...
Ben ik de enige? 
(moet ik nu toch een hulp-lijn gaan bellen??) 




Vanavond eten we trouwens gewoon
 boerenkoolstampot op een plat bord...
zonder visioenen, hihi.



Liefs, Peetje




donderdag 11 februari 2016

Sneeuwklokjes versus Japanse kers



In onze tuin staan op diverse plekken
 pollen sneeuwklokjes. 
Heel teer met minieme kopjes.


Ik plukte er een paar om in een ieniemini vaasje te doen.
Na een uurtje plopte het kleine kroontje open...

Mooi hé...
 Het deed me een beetje denken aan die
 Franse nonnen van vroeger
 (je kwam ze wel eens tegen in films van Louis de Funès)

(Google)


En voor diegene die zich afvragen hoe
 het met onze Japanse kers gaat:
Hij bloeit!!




De vorstdagen in januari heeft hij wonderwel
 goed overleeft, terwijl hij toen vol in knop zat.
En nu in februari staat ie in volle bloei,
ruim twee maanden te vroeg!!


 Tussen de vele buien door (zijn jullie het ook zo zat?) 
piepte er gisteren eindelijk weer eens 
een lekker zonnetje door. 
Snel naar buiten met mijn camera
 om toch even deze roze wolk vast te leggen.



En terwijl ik zo naar boven keek
 naar die roze bloemenpracht miste ik
 wel de bijen die hier normaal heerlijk
 van komen snoepen en 
ons 'trakteren' op een heus 'zoem' orkest...

Maar ik mis ook 
die heerlijke warmte van de eerste lentezon,
de vogeltjes die lekker kwetteren in onze tuin,
 terwijl ze druk bezig zijn met hun nesten,
een lekker kopje thee nuttigen op ons bankje in de zon,
een rondje in de tuin wandelen en 
genieten van alles wat op komt en gaat bloeien...
kortom:

MIS IK DE LENTE!!!

Jullie ook?
Dan ben ik nu even gemeen...

(Pinterest)

Sorry, nog een paar weekjes slapen...

Liefs, Peetje